Met acht verschillende kamertypes om te beheren, was het vaststellen van de prijzen een dagelijkse sleur. Daniel moest elke dag minstens 90 minuten ononderbroken concentratie vrijmaken, alleen al om de tarieven via het Property Management System-systeem correct te houden. Een moment van afleiding kon ertoe leiden dat een kamer te duur of te goedkoop werd geprijsd — een kleine fout met reële gevolgen voor de omzet. Het was een routine die werkte, maar nauwelijks, en het team wist dat er een slimmere manier moest zijn.

"Als je even niet oplette, kon het maar al te gemakkelijk gebeuren dat je per ongeluk een kamer te duur of te goedkoop prijsde," herinnert Daniel zich. Het was tijdrovend, foutgevoelig en simpelweg niet vol te houden voor een algemeen directeur die alle taken van een druk hotel in Sydney moest combineren.